Alles Lob gebührt allein Allah, dem Schöpfer der Himmel und der Erde, dem Versorger jedes Geschöpfes. Friede und Segen seien auf unseren Gesandten Muhammad, auf seine reine Familie, auf seine treuen Gefährten und auf alle, die dem rechten Weg folgen bis zum Tag des Gerichts.
Geehrte gläubige Brüder!
Der Ramadan war nicht nur ein Monat des individuellen Gottesdienstes, sondern auch ein Monat des Aufbaus der Gesellschaft. Es war eine Zeit der Annäherung, der Solidarität, des Vergebens und der Hilfe. Doch jetzt, da er vergangen ist – wie steht es um unseren Zustand zueinander?
Sind wir immer noch barmherzig, vergebend und fürsorglich gegenüber anderen – so wie wir es im Ramadan waren?
Allah, der Erhabene, gebietet uns im Qur’an:
وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَىٰ ۖ وَلَا تَعَاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۖ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ
Helft einander in Güte und Gottesfurcht, aber helft einander nicht bei Sünde und Feindschaft. Fürchtet Allah – wahrlich, Allah ist streng im Strafen. (Al-Maida: 2)
Unsere Gesellschaft verbessert sich nicht nur durch Gebet und persönliches Fasten, sondern durch gutes Miteinander, Gerechtigkeit und Fürsorge füreinander.
Erinnern wir uns an einige Werte, die uns der Ramadan gelehrt hat und die wir auch außerhalb von ihm lebendig halten sollten:
Großzügigkeit und Hilfe für Bedürftige:
Im Ramadan haben wir Iftars gegeben, für Bedürftige gespendet, Familien in Not unterstützt. Werden wir diesen Geist der Solidarität auch nach dem Ramadan fortsetzen? Wir dürfen nicht vergessen, dass Bedürftige auch außerhalb des Ramadans ihre Schwierigkeiten haben. Daher muss unsere Fürsorge für sie beständig sein.
Vergebung und Versöhnung:
Wie viele Herzen wurden im Ramadan erweicht, wie viele Trennungen wurden geheilt. Werden wir diese Bindungen bewahren, oder werden wir zum Groll und zu schlechten Worten zurückkehren? Das Ende des Ramadans darf auf keinen Fall als Freiheit verstanden werden, um mit Groll und Bitterkeit fortzufahren – sondern sollte als Gelegenheit dienen, unsere Beziehungen zu Familienmitgliedern, Verwandten und dem weiteren Umfeld noch intensiver zu verbessern.
Ethik in der Kommunikation:
Während des Fastens enthielten wir uns Lügen, Fluchen und leeren Worten. Werden wir unsere Zunge weiterhin rein halten? Vergessen wir nicht, dass der Prophet ﷺ sagte, dass das, was die Menschen am meisten ins Höllenfeuer führt, die Zunge ist. Deshalb müssen wir gut überlegen, bevor wir sprechen.
Einladung zum Guten:
Der Ramadan motivierte uns, Ratschläge zu geben und anderen zu helfen, sich Allah zu nähern. Werden wir diesen Weg weitergehen? Wir bemühten uns, nicht nur selbst an Ramadan-Aktivitäten teilzunehmen, sondern auch unsere Familien, Freunde und Bekannten mitzunehmen. Doch außerhalb des Ramadans scheinen wir uns zu isolieren und den Aspekt des Ratgebens und der Begleitung zur Moschee oder zu anderen religiös und gesellschaftlich wichtigen Aktivitäten zu vernachlässigen. Das Streben, Menschen für moralische und religiöse Grundsätze zu gewinnen und zu motivieren, muss ein zentrales Anliegen bleiben – denn nur auf diese Weise können wir sie vor Abwegen bewahren, und zugleich werden auch wir von Allah, dem Erhabenen, belohnt und erhalten Lohn.
Liebe Brüder in der Gemeinde,
Die Gesellschaft ist ein Spiegel unserer Moral. Wenn wir uns selbst verbessern und positiv auf andere einwirken, wird auch unsere Gesellschaft aufsteigen und sich in eine gute Richtung entwickeln. Lasst uns deshalb gute Beispiele sein: freundlich im Wort, ehrlich, beherrscht und gerecht.
Der Prophet ﷺ sagte:
الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ،
„Ein wahrer Muslim ist derjenige, vor dessen Zunge und Hand andere Muslime sicher sind.“ (Bukhari)
Und er sagte auch:
لا يُؤْمِنُ أحدُكُم حتى يُحِبَّ لِأَخِيهِ ما يُحِبُّ لنفسِهِ
„Keiner von euch glaubt wirklich, solange er seinem Bruder nicht das wünscht, was er sich selbst wünscht.“ (Muslim)
Diese Aussagen bilden das Fundament für eine gesunde Gesellschaft und eine starke Umma.
O unser Herr, erhelle unsere Gesellschaft mit Werten und Barmherzigkeit! Mache uns zu denen, die Frieden, Güte und Gerechtigkeit unter den Menschen verbreiten, schenke uns Glück in dieser Welt und beglücke uns mit den versprochenen Belohnungen im Jenseits!
AL: Hutbeja 4: Shoqëria dhe vlerat pas Ramazanit
Falënderimi i takon vetëm Allahut, Krijuesit të qiejve dhe të tokës, Furnizuesit të çdo krijese. Paqja dhe bekimi qofshin mbi të Dërguarin tonë Muhamedin, familjen e tij të pastër, shokët e tij besnikë dhe të gjithë ata që ndjekin rrugën e drejtë deri në Ditën e Gjykimit.
Të nderuar vëllëzër besimtarë!
Ramazani nuk ishte vetëm muaj i adhurimit individual, por edhe muaj i ndërtimit të shoqërisë. Ishte kohë e afrimit, e solidaritetit, e faljes dhe e ndihmës. Por tani që ai ka kaluar, si është gjendja jonë me njëri-tjetrin?
A jemi akoma të mëshirshëm, falës dhe të kujdesshëm ndaj të tjerëve siç ishim në Ramazan?
Allahu i Lartësuar na urdhëron në Kur’an:
وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَىٰ ۖ وَلَا تَعَاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۖ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ
Ndihmohuni mes vete me të mira dhe në të mbara, e mosni në mëkate e armiqësi. Kini dro dënimit të All-llahut, se me të vërtetë All-llahu është ndëshkues i fortë. (El-Maide:2)
Shoqëria jonë nuk përmirësohet vetëm me namaz dhe agjërim personal, por me ndërveprim të mirë, drejtësi, dhe përkujdesje për njëri-tjetrin.
Le të kujtojmë disa vlera që na mësoi Ramazani dhe që duhet t’i mbajmë gjallë edhe jashtë tij:
Bujaria dhe ndihma për nevojtarët:
Gjatë Ramazanit dhamë për iftare, për sadaka, për familjet në nevojë. A do të vazhdojmë me këtë frymë solidariteti edhe pas Ramazanit? Ne nuk duhet të harrojmë se nevojtarët kanë vështirësitë e tyre edhe jasht Ramazanit. Prandaj përkujdesja jonë ndaj tyre duhet të jetë e vazhdueshme.
Falja dhe pajtimi:
Sa zemra janë zbutur në Ramazan dhe sa ndarje janë shëruar. A do t’i ruajmë këto lidhje apo do t’i kthehemi prapë mërisë dhe fjalëve të këqija? Kalimi i Ramazanit në asnjë formë nuk duhet të kuptohet si liri, për ta vazhduar me inate e hidhërime por duhet të shërbejë për përmirësim edhe më intenziv të raporteve tona me familjarët, të afërmit dhe rrethit më gjërë.
Etika në komunikim:
Gjatë agjërimit, u përmbajtëm nga gënjeshtrat, sharjet dhe fjalët e kota. A do t’i mbajmë akoma gjuhët tona të pastra? Mos të harrojmë se Pejgamberi a.s. ka thënë se ajo që më së shumti i qonë njerëzit në xhehenem është gjuha. Kështu që ne duhet të kujtohemi shumë para se të flasim.
Thirrja në të mirë:
Ramazani na motivoi të këshillojmë, të ndihmojmë të tjerët të afrohen te Allahu. A do ta vazhdojmë këtë rrugë? Ne jemi munduar që përveç që të shkojmë vetë në aktivitetet e Ramazanit të marrim me vete edhe familjarët, miqtë, shokët etj. por si duket jashtë Ramazanit sikur po vetmohemi dhe po e lëmë anash aspektin e këshillimit dhe shoqërimit për në xhami apo edhe aktivitete tjera me rëndësi fetare dhe shoqërore. Kështu që ndjenja për t’i afruar dhe motivuar njërëzit afër parimeve morale dhe fetare duhet të jetë çështje thelbësore sepse vetëm në këtë formë mund t’i shpetojmë ata nga devijimet dhe në të njëjtën kohë do të kemi edhe ne nga Allahu i Lartësuar vlera dhe sevabe.
Të dashur vëllëzër xhematlinjë,
Shoqëria është pasqyrë e moralit tonë. Nëse përmirësojmë vetveten dhe ndikojmë pozitivisht tek të tjerët, edhe shoqëria jonë do të ngrihet dhe do të ketë zhvillim dhe progres pozitiv. Prandaj, le të jemi shembuj të mirë, fjalëbutë, të ndershëm, të përmbajtur dhe të drejtë.
Pejgamberi a.s. ka thënë:
الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ،
“Muslimani i vërtetë është ai prej të cilit janë të sigurtë të tjerët nga dora dhe gjuha e tij.” (Buhariu)
Dhe ai poashtu ka thënë:
لا يُؤْمِنُ أحدُكُم حتى يُحِبَّ لِأَخِيهِ ما يُحِبُّ لنفسِهِ
“Nuk beson asnjëri prej jush derisa të dëshirojë për vëllanë e tij atë që dëshiron për veten.” (Muslimi)
Këto janë themelet e një shoqërie të shëndoshë dhe të një ummeti të fortë.
O Zoti ynë, ndriçoje shoqërinë tonë me vlera dhe mëshirë!Bëna nga ata që përhapin paqe, mirësi dhe drejtësi në mesin e njerëzve, na jep lumturi në këtë botë dhe na gëzo me shpërblimet e premtuara në botën tjetër!